© Copyright 2022 by Chatschool

Facebook - Chatschool
Instagram - Chatschool

Czas Past Perfect Continuous (nazywany również Past Perfect Progressive) to czas zaprzeszły niedokonany, którego używamy, kiedy chcemy podkreślić, że jakaś akcja rozpoczęła się w przeszłości i trwała do innego punktu w przeszłości. 

 

Uczącym się języka angielskiego może się wydawać, że jest to czas rzadko używany, a podobny sens wypowiedzi można oddać stosując Past Perfect Simple.

 

Nie jest to jednak prawda, dlatego czytaj dalej, a dowiesz się o jego dokładnym zastosowaniu.

 

Na koniec porównamy Past Perfect Continuous z innymi czasami.

Past Perfect Continuous - budowa i zastosowanie

27 lipca 2022
Past Perfect Continuous - budowa i zastosowanie

Past Perfect Continuous - budowa 

Twierdzenia w tym czasie tworzymy w następujący sposób: 

 

podmiot + had + been + present participle (czasownik z końcówką -ing): 

 

→ He had been waiting at the station for more than 2 hours when the train finally arrived.

Czekałem na dworcu ponad 2 godziny, kiedy w końcu przyjechał pociąg.

 


 

Pytania tworzymy standardowo, poprzez inwersję, czyli zamianę miejsc operatora had z podmiotem

 

Had he been waiting at the station for more than 2 hours when the train finally arrived?

Czy on czekał na stacji dłużej niż 2 godziny, kiedy wreszcie przyjechał pociąg?

→ Who had been waiting at the station for more than 2 hours when the train finally arrived?

Kto czekał na stacji dłużej niż 2 godziny, kiedy wreszcie przyjechał pociąg?

 


 

Przeczenia tworzymy dodając not do operatora had. Często używana jest forma skrócona hadn’t:

 

→ He had not (hadn’t) been waiting at the station for more than 2 hours when the train finally arrived.

On nie czekał na stacji dłużej niż 2 godziny, kiedy pociąg w końcu przyjechał.

Past Perfect Continuous - zastosowanie

1. Do wyrażenia czasu trwania pewnej akcji z przeszłości, do momentu rozpoczęcia się kolejnego wydarzenia (również w przeszłości) 

 

Czas Past Perfect Continuous używamy, aby pokazać, że coś zaczęło się w przeszłości i trwało aż do rozpoczęcia się innego punktu w przeszłości. Do określenia czasu trwania danej akcji przydane jest wyrażenie for + określenie czasu (for five minutes - przez 5 minut, for two weeks - przez 2 tygodnie). 

 

Zwróć uwagę, że w przeciwieństwie do Present Perfect Continuous, trwająca dłużej akcja nie ma wpływu na teraźniejszość. 

 

Przykłady: 

 

  • They had been studying for over an hour before I arrived. - Przed moim przyjazdem uczyli się już ponad godzinę. 

 

  • She had been living in London for three years before she moved to Bristol. - Mieszkała w Londynie przez trzy lata, zanim przeniosła się do Bristolu. 

 

  • How long had you been waiting before the train arrived? - Jak długo czekałeś na przyjazd pociągu?

 

  • I needed to sit down because I had been standing all day long. - Musiałem usiąść, bo cały dzień stałem. 

 

  • James had been studying at the university for over a year before he quit. - James studiował na uniwersytecie przez ponad rok, zanim zrezygnował. 

 

  • Q: How long had you been learning Spanish before you moved to Spain? - Jak długo uczyłeś się hiszpańskiego zanim przeprowadziłeś się do Hiszpani? 

A: I had not been studying long. - Nie uczyłem się długo. 

 

2. Do wskazania przyczyny i skutku w przeszłości 

 

Przykłady: 

 

  • I was tired because I had been working all night. -Byłem zmęczony, bo pracowałem całą noc.

  

  • She lost a lot of weight because she had been undereating. - Straciła dużo wagi, ponieważ niedojadała. 

 

  • My brother failed the exams because he had not been studying enough. - Mój brat nie zdał egzaminów, bo za mało się uczył.

Past Perfect Continuous - czasowniki statyczne

Trzeba pamiętać, że istnieje grupa czasowników, których nie można używać w żadnych czasach ciągłych, w tym Past Perfect Continuous. Są to tzw. czasowniki statyczne i należą do nich m.in.: 

 

  • czasowniki wyrażające myśl, czy opinie: think — myśleć, believe — wierzyć, know — wiedzieć 

 

  • czasowniki wyrażające posiadanie: have — mieć, own — posiadać, possess — posiadać 

 

  • czasowniki wyrażające zmysły: hear — słyszeć, smell — czuć zapach, taste — czuć smak

 

  • czasowniki wyrażające emocje: love — kochać, like — lubić, hate — nienawidzić  

 

W przypadku czasowników statycznych musimy używać czasu Past Perfect:

→ The car had been belonging to George for years before I bought it from him.

→ The car had belonged to George for years before I bought it from him.

Samochód należał do George'a od lat, zanim go od niego kupiłem.

 

Tu znajdziesz listę najczęściej spotykanych czasowników statycznych: Non Progressive Verbs List

Past Perfect Continuous - określenia czasu

Zapewne zauważysz, że większość okoliczników czasu używanych przy czasie ciągłym jest taka sama jak przy Past Perfect Simple.

 

W dalszej części artykułu wyjaśnimy subtelne różnice w znaczeniu pomiędzy tymi dwoma czasami, pomimo możliwości użycia podobnych określeń czasowych. 

 

  • for + okres czasu - od pewnego czasu

I had been driving for two hours when the car stopped. - Jeździłem przez dwie godziny, kiedy samochód się zatrzymał.

 

  • all + okres czasu - cały (dzień, rok itd.)

I had been driving all day when I got a flat tire. - Jeździłem cały dzień, kiedy złapałem gumę.

 

  • before - przed

Before the fire alarm went off, they had been shopping for a few hours. - Zanim włączył się alarm przeciwpożarowy, przez kilka godzin robili zakupy.

 

  • when - kiedy

I had been jogging when the rain started. - Biegałem, kiedy zaczął padać deszcz.

 

  • since + moment w przeszłości - od jakieś momentu w przeszłości, np. since Monday - od poniedziałku.

I am tired because I had been jogging since 5 am. - Jestem zmęczona, bo biegam od 5 rano.

 

  • by + moment w przeszłości - do jakiegoś momentu, przed jakimś momentem

By 11 am she had already been working for 5 hours. - Do godziny jednynastej pracowała już od 5 godzin.

 

  • by the time / by that time - do tego czasu, zanim 

By the time he called I had already been working for 5 hours. - Zanim zadzwonił, pracowałem już od 5 godzin.

Past Perfect Continuous vs Past Perfect Simple

Często, to jakiego czasu użyjemy, zależy wyłącznie od naszej perspektywy w momencie wypowiedzi, i tego czy chcemy podkreślić długość danej czynności, czy to, że została ukończona. 

 

Czasu Past Perfect Simple używamy właśnie, aby podkreślić zakończenie wydarzenia w przeszłości. Natomiast Past Perfect Continuous, aby pokazać długość trwania danego wydarzenia lub akcji w przeszłości.  

 

Porównaj przykłady: 

 

To samo zdanie - Czekałem na pociąg godzinę - można powiedzieć na dwa sposoby i będzie ono miało trochę inne znaczenie w języku angielskim: 

→ I’d been waiting an hour for the train. - podkreślamy długość trwania opisywanej akcji, nie jest ważne czy akcja jest ukończona, czy nie 

→ I’d waited an hour for the train. - użycie Past Perfect Simple podkreśla zakończenie tego wydarzenia, już nie czekamy 

 

Past Perfect Simple wskazuje na większą trwałość, natomiast Past Perfect Continuous może sugerować, że coś jest tymczasowe: 

→ She had always lived in London. - Od zawsze mieszkała w Londynie.

→ She had been living in London. - Mieszkała w Londynie. (nie wiemy jak długo) 

 

Dość wyraźną różnicę pomiędzy Past Perfect Simple, a Past Perfect Continuous widać, gdy wydarzenie czy akcja z przeszłości się powtarzają. 

→ I had stolen sweets from the shop. - Ukradłam słodycze ze sklepu. (jeden raz)

→ I had been stealing sweets from the shop. - Kradłam słodycze ze sklepu. (wielokrotnie)

Past Perfect Continuous vs Past Continuous

Oba czasy są niezwykle przydatne do opisywania wydarzeń i opowiadania historii. 

 

W przypadku gdy nie podajemy czasu trwania zdarzenia (for five minutes, for two weeks, since Monday itp.), wielu native speakerów preferuje użycie Past Continuous zamiast Past Perfect Continuous.

 

Jednak trzeba pamiętać o kilku zasadach, aby zachować odpowiednie znaczenie naszej wypowiedzi. 

 

1. Past Continuous wskazuje na przerwanie jednego zdarzenia przez drugie (najczęściej krótko trwające), a Past Perfect Continuous kieruje uwagę na chronologię wydarzeń — jedno wydarzenie stało się przed drugim w przeszłości.  

 

Przykłady: 

 

I was reading when the phone rang. - czytałam w momencie, w którym zadzwonił telefon 

 

I had been reading when the phone rang. - czytałam, zanim zadzwonił telefon 

 

2. Oba czasy w różny sposób wskazują na działanie i jego efekt w przeszłości: 

 

It was snowing so the roads were closed. - Jako rezultat opadów śniegu, drogi były zamknięte. Oba wydarzenia działy się jednocześnie. 

 

It had been snowing so the roads were blocked. - drogi były zablokowane, ponieważ wcześniej padał śnieg. Już nie pada, ale konsekwencje wcześniejszych opadów pozostały. 

 

Więcej na ten temat znajdziesz w video: What's the Difference? PAST Continuous & PAST PERFECT Continuous

Past Perfect Continuous vs Present Perfect Continuous

Pomimo że oba czasy mówią o jakiejś czynności z przeszłości, która trwała przez dłuższy czas, musimy pamiętać, że jeśli czynność zakończyła się w teraźniejszości używamy Present Perfect Continuous. Natomiast jeśli dana czynność trwała do innego momentu w przeszłości — wtedy używamy Past Perfect Continuous. 

 

I am tired. I have been working for 12 hours straight. - Jestem zmęczony (teraz). Pracowałem nieprzerwanie przez 12 godzin.

 

I was tired. I had been working for 12 hours straight. - Byłem zmęczony. Pracowałem nieprzerwanie przez 12 godzin.

Szkoła języka angielskiego dla dorosłych Chatschool